Groepsartikelen

Op de website Neweconomics.org van de Britse organisatie nef (the new economics foundation) staat de ondertitel de slogan ‘economics as if people and the planet mattered’. In dat kader pleit nef in hun rapport 21 Hours nu ook voor een werkweek van 21 uur.

“We aim to improve quality of life by promoting innovative solutions that challenge mainstream thinking on economic, environment and social issues.”

Slechts 21 uur (betaald) werken. Klinkt dat niet aantrekkelijk? Ik ben altijd al een groot voorstander geweest van een 32-urige werkweek, dus ik zie de voordelen hier best van in. Wie heeft ooit bedacht dat 40 uur de norm is anyway? Er zitten natuurlijk wel een hoop haken en ogen aan.


Voordelen van een 21-urige werkweek

● Gelijkheid
“A 21-hour ‘normal’ working week could help distribute paid work more evenly across the population.”
● Gezondheid
“Business would benefit from people leading more rounded, balanced lives; and from reductions in work-place stress associated with juggling paid employment and home-based responsibilities.”
● Milieu
“Moving towards a much shorter working week would help break the habit of living to work, working to earn, and earning to consume.”
● Welzijn
“It would make it possible to spend time differently and make more and better use of uncommodified human resources in defining and meeting individual and shared needs.”
● Welvaart
“Shorter working hours could help to adapt the economy to the needs of society and the environment, rather than subjugating society and environment to the needs of the economy.”

Overgangsproblemen

Elke verandering gaat gepaard met tegenslagen, maar een ingrijpende verandering als deze lijkt schier onmogelijk. Dit gaat niet zomaar om een verandering in productiviteit of het takenpakket, dit gaat om een complete transformatie van ‘life as we know it’.

Ik kan niet eens beginnen met beschrijven welke problemen we tegen zouden kunnen komen, want wat betekenen redenen als ‘er zijn mensen die niet minder willen werken’ en ‘dan heb je ineens twee mensen voor elke baan nodig’ nog als we het hebben over het veranderen van alles?

Ik vind het aardig bewonderingswaardig dat nef hier wel een leesbaar rapport over heeft kunnen schrijven.
Hoe zien zij deze overgang?

Noodzakelijke voorwaarden voor de aanpak van overgangsproblemen

● Geleidelijk verminderen van het aantal werkuren per week over een aantal jaren
● Herverdelen van inkomen en vermogen door middel van progressievere belastingheffing
● Flexibele arbeidsvoorwaarden voor een gelijke verdeling van onbetaald werk tussen vrouwen en mannen
● Veranderen van normen, waarden en verwachtingen

Vooral dat laatste punt lijkt me duidelijk, daar is waar het allemaal om gaat. Het veranderen van het wereldbeeld, het veranderen van ‘hoe de wereld werkt’.

Hoe aangenaam, slim bedacht en aantrekkelijk deze nieuwe 21-urige werkweek ook klinkt. Ik denk niet dat het mogelijk is om deze nieuwe manier van leven te bewerkstelligen. Alleen een unanieme instelling van de mensheid kan hiervoor zorgen. En dat zal nooit gebeuren. De mensheid is hiervoor te egoïstisch en dat zal nooit veranderen.

Of is dat te negatief gedacht?

Zie jij deze visie van nef als een utopia, of denk je dat de mensheid van duizenden jaren evolutie naar ‘meer, meer, meer’ over honderden of duizenden jaren eindelijk zal beseffen dat het ook best wel wat minder kan?